[Wijk 3&4] Bij de dienst

Tekst: Rom. 8:18-25
Thema: Zinloos én hoopvol
Voorzang: Avondzang 1,4
Ps. 97:6,7
Ps. 117
Ps. 94:1,8,10
Ps. 42:3 (laat ik zingen als tussenzang ter onderbreking)
Ps. 42:5
Ps. 103:10,11

Soms als leven zwaar valt
‘hoop je er maar het beste van’
zonder idee te hebben wat je hopen moet
Geen hoop waar je gelijk van vrolijk van wordt,
nee, je legt je eerder wat gelaten neer bij waar je in zit

Anders is het als je echt iets in het vooruitzicht hebt.
Je woont nu in krakkemikkige woning, maar nieuw huis is in aanbouw.
De ziekte die je hebt is onder controle en genezing is nu nog een kwestie van tijd
Ontslag was moeilijk, maar je werd aangenomen, en kijkt uit naar de job die nu wacht
De hoop die dat je geeft, is anders.
Gericht op iets concreets wat eraan zit te komen
Maakt vrolijk, ook al is op dat moment nog niet alle leed geleden.
Het is hoop waar je van begint te stralen… die enthousiast maakt.

Over deze hoop heeft Paulus het hier.
Al schrijvend was hij er al voller van geworden lees vers 15-17
Geeft een hoopvol leven > je hebt iets geweldigs in het vooruitzicht!
Hoogtepunten van nu vallen er bij in het niet > vgl. Holterberg en Alpen!
Ja met dat P voor zich ziet wat in het verschiet ligt
komt ook het lijden van nu in een ander licht.
Als licht van de heerlijkheid schijnt op onze tranen
wordt er midden in het verdriet hoop geboren > regenboog!
Terwijl het om te huilen is begin je te zingen:
Hoor maar!
alle lijden van vandaag
weegt niet op tegen de heerlijkheid
die over ons geopenbaard zal worden
Het doet denken aan een oude weegschaal.
In de ene schaal het lijden van deze tegenwoordige tijd
Wat kan dat zwaar vallen… loodzwaar worden soms > juist nu > oud/jong.
Voor gelovige komt er nog extra portie bij… lijden wat navolging meebrengt (P wist er alles van: moeite die hij zich getrooste… dagelijkse zorg dat die gaf… verzet en verdrukking > ook nu!)
Bestaat er iets dat hier tegenop weegt?
Zeg maar wat zo veel gewicht heeft
dat zwaarte van wat je lijdt opheft
waardoor dat niet meer telt.
Nee, dat is er zomaar niet.
Wie van lijden weet… weet ervan.
Weet je er zelf minder van, dan is het goed om dat te beseffen.
Zeg dan niet te gauw: ‘ook mooie dingen zien hoor’ en ‘je bent nooit alleen’
Nee, want hoe waar ook allemaal… doet niks van het lijden af > maakt het zwaarder.
Toch is er iets wat er tegenop weegt > Gods heerlijkheid!
Kabod… letterlijk wat gewicht in de schaal legt.
Dat is het… waar alle zwaarte van nu bij in het niet valt!

Gaat die luister over ons op
dan is het gedaan met alles wat nu drukt
Wat om te huilen is, zal dan voorbij zijn > tranen voorgoed afgewist!.
Verlost en bevrijd… geheeld en genezen… alle gebrek en onrecht te boven,
al die stress, al dat verduren, alle gemis en pijn, alle aftakeling en moeite voorbij
Het wordt leven en overvloed…. hemel op aarde!
Liefde wordt volmaakt en we komen tot onze bestemming!
Door de dood heen wordt het waar wat is toegezegd in 1 Kor. 15:42,43

Met die toekomst voor ogen en hoop in het hart
verliest zwaarte van nu al aan gewicht > zie 2 Kor. 4:17!
Hoop is meer dan optimisme > dat leeft van de lichtpuntjes.
Hoop ook als er geen enkel lichtpuntje te bekennen is.
Zo zal Paulus het even later ook schrijven > lees vs. 24,25
Er is soms niks van te zien > leven alleen maar zwaarder > lastig zat!
Juist dan en daar doorheen: verwachten we met volharding.
Dat is stug dóórhopen op het beloofde tegen de verdrukking in.
In Hebr. 2:8,9 worden we samen gericht op Jezus > ons Hoofd is boven water!

Zingen Psalm 42:3

In zijn enthousiasme gaat Paulus nog een stap verder.
En dan zegt iets wat je met het blote oog niet zomaar ziet:
Vs. 19: Met reikhalzend verlangen…..
De hele schepping doet mee in dat hopen,
in het uitzien naar het grote moment
dat Gods kinderen als verlosten
voluit aan het licht komen
opstaan en leven!
Apart is dat… heb je dat ooit gezien?
Een schepping die reikhalzend uitkijkt?
En toch, zo is het, zegt Paulus

Waar haalt hij dat vandaan?
Het had alles te maken met die hoop die hij had.
Hoop op Christus > Zijn komst belooft verlossing voor kosmos.
Daarom ziet hij meer dan alleen een schepping die steunt en kreunt.
Het gaat richting verlossing > dat maakt dat elk wee ook iets een barenswee heeft.

Intussen maakt Paulus het lijden niet mooier dan het is
De schepping is onderworpen aan allerlei kwaad > waarom waartoe?
Daar is geen touw aan vast te knopen > aan de zinloosheid onderworpen!
Andere taal, dan wat vaak gezegd wordt: dat alles bedoeling heeft > nee, zegt Paulus.
God laat voor de Zijnen wél het kwade/zinloze wel meewerken ten goede > omdat Hij erin is.
Maar het kwade waar alles en ieder aan lijdt heeft in zichzelf zomaar geen zin
Heeft te maken met de veroorzaker > boze: alleen uit op stukmaken!
Had daar plezier in… met één doel: dat alles en ieder eraan lijdt.
Onophoudelijk blijft hij in de weer, ook nu,
om het goede van God de vernieling in te draaien!
Ons geloof, onze liefde, het goede leven zelf > zet van alles in!

We lijden er zwaar onder… zijn er slachtoffer van.
Tegelijk dragen we er zelf aan bij… zijn dus ook handlangers
In het klein > hoeveel al stuk gemaakt, beschadigd.
En waarom, waartoe?… wat was de zin?… waar was het goed voor?
In het groot > veel lijden in de wereld vanwege hebzucht
van tomeloze drang maar méér ten koste van alles en ieder.
Veel wee: eindeloos geweld… economische ongelijkheid… ecologische rampen
Die vrolijke schepping van ooit… is beland in slavernij… wordt geknecht door allerlei kwaad

Ze zucht en kreunt, snakt en schreeuwt
Als de aarde ligt uit te drogen in de zon
als de zee verstikt wordt door het plastiek
als vervuiling haar uitput, vergiftigt en verziekt,
als haar frisse lucht verandert in benauwende smog
als tropische regenwouden systematisch worden omgehakt
waardoor hele stukken van haar longen worden stukgemaakt
als niet te blussen bosbranden haar teisteren met verstikkende rook
als bloeiende akkers worden tot bloedende slagvelden
terwijl er door tallozen geleden wordt onder onzegbaar leed
van gebombardeerd huizen, verwoeste levens of levenslange wonden en trauma’s.
Als mensenlevens bij miljoenen worden uitgebuit, afgeknepen en uitgemergeld
als je ziet hoe honger en droogte, ziekten en virussen huishouden
als je hoort van dieren worden uitgeroeid en uitsterven
als je verneemt van wat in ontelbare sloppenwijken
gebeurt aan kwaad en pijn, leed en verdriet.

Wij weten dat heel de schepping zucht…
Waar moet het naar toe? Het einde is zoek!
Alleen hier en daar voor zover mogelijk wat opvangen.
Goed als we ons in klein en groot inzetten in tegen lijden en pijn
tegen ziekte en onrecht, tegen vervuiling en vernieling van deze aarde.
Omdat het haaks staat op Gods bedoeling… en als een voorschot op wat komt!
Goed… maar tegelijk is het dweilen met de kraan open.
Wij krijgen de zaak niet om… de wereld niet… onszelf niet

Toch hebben we hoop!
En weten: het kan zo erg niet worden, het gaat richting de verlossing!
Zo waar Christus is opgestaan, het leven in Hem al doorbrak,
zowaar is deze kreunende aarde de baarmoeder
waaruit Gods nieuwe wereld geboren wordt!

Tot slot
Iemand vroeg: Hoe rijm ik Gods liefde met al dat lijden…?
Ik antwoordde: Stel je voor, al dat lijden zonder liefde van God…!